Fragment uit het verhaal ‘’Vaarwel, tot ziens mijn allerliefste lief’’

Het besluit om dit verhaal te schrijven en te delen is genomen.

De bedoeling van dit boek is eenvoudig: een verhaal delen dat kan troosten. Een verhaal dat rauwe rouw een gezicht geeft. Een verhaal dat woorden probeert te geven aan een gemis dat soms ondraaglijk voelt en nauwelijks te bevatten is.

Rouw hoort bij het leven op aarde. Verlies komt vroeg of laat op ieders pad. Overal om ons heen zijn mensen die rouwen, maar toch praten we er vaak weinig over. De pijn van verlies deelt zich niet vanzelf. Vaak voelt rouw eenzaam, hoe liefdevol de mensen om je heen ook zijn.

Er zijn veel boeken geschreven over verlies en rouw. Nergens zul je precies jouw verhaal terugvinden. Iedere verlieservaring is uniek.

Toch herkennen we elkaar in de gevoelens die rauwe rouw met zich meebrengt. In de pijn, het gemis, de verwarring en de leegte. Want rouw is voor ieder mens anders en daarmee uniek.

Rouw is de achterkant van liefde.

Hoe groter de liefde, hoe dieper soms het gemis.

Dit is mijn verhaal.

Het verhaal van een vrouw die de liefde van haar leven verloor.

Wij waren intens gelukkig.

Tot alles veranderde…